ویژه برنامه جام جهانی فوتبال در روسیه

ویژه برنامه جام جهانی فوتبال در روسیه

باز هم یک جام جهانی جدید . باز هم یک ماه هیجان و باز هم کلی هیجان. در این ویژه برنامه کیان، علی و سهند گپی دوستانه خواهندداشت در مورد بهترین فیلمهای فوتبالی، کل کل های فوتبالی و همینطور امید و ناامیدهایی که جزئی از دنیای فوتبال است صحبت می کنند.
شاید فیلمهای ورزشی در عالم سینما جایگاه رفیعی نداشته باشند جز چند مورد نادر و این درسته که فیلمهای فوتبالی در همون تعداد کم هم ستاره های بی فروغی هستند اما این باعث نمیشه که ما دنبال جام جهانی نباشیم و یه کل کل داغ فوتبالی نکنیم.

پس در این ویژه برنامه همراه ما باشید.

 

دانلود فایل پادکست به حجم ۴۷ MB

پادکست نقد و بررسی فیلم “تو هرگز واقعا اینجا نبودی” You Were Never Really Here

پادکست نقد و بررسی فیلم “تو هرگز واقعا اینجا نبودی” You Were Never Really Here

کارگردان: لین رمزی Lynne Ramsay

بازیگران: خواکین فینیکس Joaquin Phoenix، جودیت رابرتز Judith Roberts، اکاترینا سامسونو Ekaterina Samsonov

ژانر: رازآلود | درام | تریلر

محصول:  آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، امیر و تکتم

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

خواکین فینیکس: حالا دیگر واقعا سخت است اگر بخواهیم این فیلم را بدون حضور “خواکین فینیکس” تصور کنیم. او چنان حضور پرقدرتی از خود در این فیلم به تصویر کشیده که حتی بازیهایش در فیلمهایی مثل Her، Gladiator, Walk the line و Master هم کمرنگ جلوه می کند.

خلاصه فیلم آخر چیست؟

یک سرباز سابق به نام جو، که در زمان حاضر ماموریت خود را پیدا کردن دختران گم شده و مجازات عاملین آن قرار داده، در ماموریت جدید خود دچار مشکل می شود. کابوسهای جو در ماموریت آخر به واقعیت تبدیل می شوند و او خود را در میان یک توطئه می یابد که …

چرا باید این فیلم را دید؟

بسیاری این فیلم را با “راننده تاکسی” رابرت دنیرو مقایسه کرده اند. احتمالا این فیلم هم بعدها بعنوان یکی از ماندگارهای سینما انتخاب شود. هر چند که این فیلم در جذب مخاطب در اکران خود ضعیف عمل کرد، اما نظر تمام منتقدین را برآورده کرد. البته این انتظاری بود که از کارگردان این فیلم می رفت.

این فیلم در کنار داشتن صحنه های شوکه کننده، بیننده را به عمق ذهن شخصیت اول خود می برد، جایی که بیننده متوجه میشود که “جو” همچنان در آزارهایی که در دوران کودکی دیده، دفن شده است و قدرت داشتن یک زندگی عادی را ندارد و در واقع در گذشته جا مانده است. همین چیزی که دلالت بر نام فیلم دارد: “تو هرگز واقعا اینجا نبودی”

کارگردان این فیلم کیست؟

لین رمزی: چه کسی فکر می کرد که کارگردان چنین فیلمی که خشونت روانی زیادی را می توان در آن پیدا کرد یک زن باشد که معمولا باید افکار لطیف تری داشته باشد. اما “لین رمزی” که با ساخته قبلی خود “ما باید در مورد کوین صحبت کنیم” نشان داده بود تا چه اندازه با این نوع از خشونت ها و زندگی ها آشناست، این بار حتی پا را فراتر می گذارد و بیننده را وسط دنیای از هم گسیخته شخصیت اول خود می گذارد. کسی که هم آسیب هایی از کودکی خود دارد و هم آسیب هایی از جنگ و …

بیشتر بخوانید

معرفی انیمه After The Rain (نوشته اختصاصی فائزه)

معرفی انیمه After The Rain (نوشته اختصاصی فائزه)

انیمه: After The Rain

نام اصلی: Koi WaAmeagari No You Ni

حداقل برای من نام انیمه تداعی کننده ی خشونت (Tokyo Goul)،شینیگامی ها (Death Note)، فیلر های روی اعصاب (Bleach)، مبارزات موجودات ناشناخته ی انگلی (Parasyte Maxim) و موقعیت های عجیب و غریب از دنیای برزخ (Death Parade) بود هرچند تک تک عناوین بالا را دوست داشتم و همچنان هم درگیر رسیدن “لوفی کلاه حصیری” به عنوان پادشاه دزدان دریایی هستم اما  روزی روزگاری انیمه ای را دیدم که تمامی خشونت عناوین بالا را شست و گذاشت کنار!

دقیقا یادم نیست از کجا ولی خیلی اتفاقی با انیمه ی After The Rain آشنا شدم. قسمت اول را دیدم و فضای انیمه برایم نامانوس بود، نه خبری از درگیری و آدم خواری و خون و خون ریزی بود نه خبری از برزخ و شینیگامی ها… داستان خیلی ساده بود عشق یک دختر ۱۷ ساله به یک مرد ۴۵ ساله، خواندن جمله  ی قبل شاید این سوال را به وجود بیاورد که: خب همین؟ و جواب این است: بله همین…

اما چرا در مورد این انیمه مینویسم؟ شاید تِم و فضای این انیمه (احساسات) من را لمس کرد اینکه در قسمت اول نقش اول داستان “آکیرا تاچیبانا” وقتی در اوج یاس و ناامیدی پس از آنکه به خاطر آسیب پای شدید برای همیشه باید از تیم دو مدرسه و تا آخر عمر از دویدن (که بینهایت عاشق آن است) خداحافظی کند در زیر باران به کافه ای میرسد تا مردی را ملاقات کند که در آن موقعیت او را تحت تاثیر قرار میدهد… صاحب کافه، مردی ۴۵ ساله  که شاید همه او را کمی بی عرضه و دست و پا چلفتی میدانند اما تنها آکیرا است که خودِ واقعی او را میبیند… خودِ واقعیه ارزشمند او را…

موسیقی متن فوق العاده همراه و تِم اصلی باران در ۱۲ قسمت انیمه حال و هوای خاص و لطیفی را دارد که برای من یک نفر بعد از دیدن فصل سوم انیمه ی Tokyo Goul واقعا لازم بود! البته در مورد پسرها مطمئن نیستم اما حس میکنم جمع کثیری از بانوان گرامی با دیدن این انیمه گَه گاهی با شخصیت اصلی همذات پنداری کنند و این انیمه مناسب روحیات آنها باشد. (برای من که بود!)

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “پست” Post

پادکست نقد و بررسی فیلم “پست” Post

کارگردان: استیون اسپیلبرگ Steven Spielberg

بازیگران: مریل استریپ Meryl Streep، تام هنکس Tom Hanks، سارا پالسون Sarah Paulson

ژانر: درام | بیوگرافی| تاریخی

محصول: آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، بهرام و تکتم

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

خلاصه داستان فیلم چیست:

داستان این فیلم در مورد پنهانکاری است که چهار رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را تحت تأثیر قرار داد. اولین کارمند زن واشینگتن پست، کاترین گراهام (مریل استریپ) و سردبیر بخش سوانح رانندگی، بنجامین سی. بردلی  (تام هنکس)  می‌خواهند وارد نبردی بی‌سابقه بین خبرگزاری‌ها و دولتی‌ها بشوند تا بتوانند اسنادی را از پنتاگون افشا کنند.

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

تام هنکس و مریل استریپ دو تا از پرافتخارترین و تحسین شده ترین بازیگران هالیوود که اینبار در یک فیلم روبروی هم قرار گرفتند. بدون شک قرار دادن این دو غول هالیوود در کنار هم، لذت دیدن فیلم رو چند برابر می کنه.

چرا باید این فیلم را دید؟

واتر گیت و حواشی آن یکی از بزرگترین دستاوردهای دموکراسی و مطبوعات بوده و نشاندهنده قدرت روزنامه ها در آن دوران اس.ت قدرتی که اکنون بسیار کمرنگتر شده. اما شاید با یادآوری آن دوران طلایی باز هم بتواند در عرصه انتشار آزاد اطلاعات خود نمایی کند
شاید داستان و شخصیتهای فیلم کمی گنگ باشند اما فیلم هنوز هم تماشایی و زیباست

کارگردان این فیلم کیست:

استیون اسپیلبرگ:  کارگردان افسانه ای هالیوود که بسیاری او را بزرگترین کارگردان حال حاضر هالیوود می دانند. در کارنامه او از فیلمهای درام، علمی تخیلی، جنگی و بیوگرافی یافت می شود. خیلی از فیلمهای او هم در جذب مخاطبین و جلب نظر منتقدین موفق عمل کردند. هر چند که چند فیلم آخر او از جمله BFG و “پل جاسوسان” با فروش کمی به کار خود پایان داد. اسپیلبرگ یکبار دیگر با ساخت فیلم Post تسلط خود به کارگردانی را ثابت کرد، هر چند که این فیلم هم فروش زیادی نکرد.

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “پلنگ سیاه” Black Panther

پادکست نقد و بررسی فیلم “پلنگ سیاه” Black Panther

کارگردان: رایان کوگلر Ryan Coogler

بازیگران: چدویک بوسمن Chadwick Boseman، مایکل بی جوردن Michael B. Jordan، لوپیتا نایونگاو Lupita Nyong’o

ژانر: اکشن | سوپرقهرمانی

محصول: آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، سوشیانت و علی (با مقدمه ای از تکتم)

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

خلاصه داستان فیلم چیست:

تی چالا، سلطان واکانا، ادعای تاج و تخت را در یک جامعه آفریقایی دارد، که در این راه یک خارجی انتقام جو مانع اوست، یک خارجی که یکی از قربانیان اشتباه پدر تی چالاست. در ادامه …

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

یکی از نکات برجسته فیلم نبود ستارگان سینما در این فیلم است. تنها چهره های آشنا مربوط به “فارست ویتاکر” و “اندی سرکیس” است. نبود ستارگان در این فیلم چیزی است که ارزش های فروش خیره کننده فیلم را چند برابر می کند.

چرا باید این فیلم را دید؟

یک فیلم خوب دیگر از کمپانی قهرمانی مارول.اما خوب بودن این فیلم جلوه ویژه های خارق العاده یا قهرمانانی با قدرتهای مافوق تصور نیست.بلکه برعکس پلنگ سیاه شاید یکی از معدود ابر قهرمانان مارول باشد که تقریبا هیچ قدرت مافوق بشری خاصی ندارد و همین تبدیل به برگ برنده فیلم شده که به جای تکیه بر قدرتهای مافوق بشری، تیم سازنده مجبور به تکیه بر داستانی قوی و خوب شده و محکمترین میخ فیلمنامه خلق نقش منفی فوق العاده خوب و باور پذیری است که به جرات میتوان گفت حتی از نقش اول نیز جذابتر و باور پذیرتر در آمده است. تمامی این نکات دیدن این فیلم رو به یک الزام برای دوستداران ژانر سوپرقهرمانی تبدیل کرده.

کارگردان این فیلم کیست:

رایان کوگلر: تقریبا میشه گفت که او با ساخت فیلم Creed که ادامه ای بر مجموعه فیلمهای “راکی” بود شناخته شد و برای کارگردانی فیلم “پلنگ سیاه” انتخاب شد. بعد از ساخت هم مشخص شد که کاملا شایستگی این انتخاب را داشته.

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “نابودی” Annihilation

پادکست نقد و بررسی فیلم “نابودی” Annihilation

کارگردان: الکس گارلند Alex Garland

بازیگران: ناتالی پورتمن Natalie Portman، جنیفر جیسون لی Jennifer Jason Leigh، تسا تامپسون Tessa Thompson، اسکار ایزاک Oscar Isaac

ژانر:  ماجرایی | درام | فانتزی

محصول: آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، حسین و سهند

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

ستاره اصلی این فیلم “ناتالی پورتمن” است که به طرز عجیبی هم در فیلمهای معناگرا مثل “قوی سیاه Black Swan” و هم در فیلمهای هنری مثل “جکی Jackie” و هم در فیلمهای تجاری مثل همین فیلم درخشش زیادی دارد. البته در کنار او باید به نام هایی مثل “اسکار ایزاک” و “جنیفر جیسون لی” هم اشاره کرد.

خلاصه فیلم آخر چیست؟

یک زیست شناس برای ماموریتی خطرناک و سری برای ورود به منطقه ای اسرارآمیز که از قوانین طبیعت پیروی نمیکند، ثبت نام می کند و در ادامه …

چرا باید این فیلم را دید؟

باید گفت که در سینما یافتن اکشن داستان محور بسیار سخت است مخصوصا اگر بخواهیم داستانی جذاب گیرا و عمیق هم در آن باشد، که این فیلم به زیبایی تمامی این موارد را در خود جمع کرده.

بازیهای خوب، داستانی عمیق و چندلایه و صد البته پایانی عیر خطی و تاثیر گذار، این فیلم را به فیلمی با ارزش دیدن بیش از یکبار تبدیل میکند

کارگردان این فیلم کیست؟

آلکس گارلند: او باز هم با دومین فیلمش همه را غافلگیر کرد. اولین فیلم او “Ex Machina” به شدت مورد توجه منتقدین و مخاطبین سینما قرار گرفت و جواز متعددی را براش به همراه آورد، و حالا او با دومین مسیر دوباره در همان مسیر گام برداشته است.

البته او نویسندگی فیلمنامه هایی مثل “۲۸ روز بعد” و “Sunshine” را هم بعهده داشته است.

بیشتر بخوانید

نقدی بر لاتاری (نوشته اخصاصی امیر)

نقدی بر لاتاری (نوشته اخصاصی امیر)

“ویرانه ذهنی یک فیلمساز صاحب سبک”

فیلم لاتاری رو با دنیایی از انتظارات از کارگردانی دیدم که از دیدن فیلمهاش حال خوبی بهم دست میداد. فیلمسازی تقریبا هم سن و سال که میشد با هر فیلمش انتظار فیلم بعدی اش رو کشید. اما نه، لاتاری از آن امام زاده هایی است که شفا نمیدهد. نمی دانم، شاید مهدویان در هیاهوی دو فیلم قبلی گم شد، ناگهان آدرس اشتباهی گرفت و لاتاری را ساخت.

بی خود نیست که لاتاری تقریبا هر جا که دیده شد، پسندیده نشد. یک نمونه جشنواره فجر بود که در هیچ از جوایز نقشی نداشت و صدای تهیه کننده محترم (محمود رضوی) رو هم درآورد. البته طبق معمول آقای تهیه کننده همیشه معترض، حتی به داوران جشنواره فجر هم رحم نکرد و آنها را تهدید به شکایت کرد!!

لاتاری نیمه اولی قابل قبول، و نیمه دومی بسیار بد و زننده دارد. فیلم خوب شروع می شود و سعی می کند بیننده را با داستان درگیر کند. اما مشکل از نیمه دوم و جایی است که منطق داستانی جای خود را به فریادهای بی امان فیلمساز می دهد که از دهان بازیگران خارج می شود. بغض و کینه ای عمیق که اینقدر توی ذوق می زند که حتی تماشای فیلم تا پایان را سخت می کند. این وسط انگار فقط قصد تحریک حس ناسیونالسیتی بیننده است. به این دیالوگ ها دقت کنید:

  • “گفت خلیج؟ اشتباه گفت، خلیج فارس” آن هم در وسط یکی از مثلا پراسترس ترین سکانس های فیلم
  • “این که مه نیست. گرد و خاکه. گول ظاهر اینجا رو نخور، اینجا بیابونه هنوز”
  • “این عربها هر کثافتکاری که بگی اینجا می کنن”
  • “دنیا و با پول خریدند، هیچکس هم هیچ کاری نمی تونه بکنه”

اما مشکل اینجاست که کارگردان می خواهد شعارهای خودش رو به همین مستقیمی به بیننده بده. شکل یک بیانیه که شخصیت اصلی با فریاد در یک صحنه آخر می خونه، شکل شعارهایی که اغلب فیلم رو پر کرده و هر بیننده ای گوشش از این حرفها پره. و یکی هم نیست که بگه آخه جناب مهدویان دیالوگ نویسی و فیلمسازی یک هنره، شما که در فیلم “ماجرای نیمروز” به تمام و کمال نشون دادی این هنر رو داری، چطور اینقدر نزول کردی، در حد این شعارهای سطح پایین.

اما در کمال تعجب این آقای مهدویان در یک برنامه تلویزیونی حاضر شد و گفت این اثری فاشیستی است و اشکالی هم ندارد چون شاهنامه هم یک جور اثر فاشیستی است!!!!

در کل فیلم معجونی است از خشونت. خشونت ذاتی در لحظه لحظه فیلم و خشونتی تصویری که هیچ ابایی از سوی سازندگان جهت نمایش آن وجود ندارد. در انتها هم کارگردان خوشحال است که شخصیت اصلی مثلا یکه و تنها وسط یکی از لابی های هتل می ایستد و در حالیکه مرتکب قتل هم شده، بیانه خودش رو خطاب به عرب ها می خونه، که آدم  رو یاد فیلمهای هندی و یا سری فیلمهای رمبو می انداخت. اما باز تکلیف آدم با یک فیلم هندی کاملا مشخصه، اما با این فیلم نه.

مهدویان که در دو فیلم قبلی سعی کرده بود سبکی نیمه مستند رو در سینمای خودش استفاده کنه که اتفاقا در فیلمی مثل ماجرای نیمروز خیلی همه خوب کار می کنه، اینبار هم دوباره همون کار رو تکرار کرده. در حالیکه برای این فیلم با سبک فیلمبرداری و تدوین مستندوار هیچ سنخیتی نداره و فقط توی ذوق می زنه.

در خصوص بازی ها هم شخصا برای هادی حجازی فر ناراحت شدم. اینقدر شخصیتی که بازی می کرد، تصنعی و نچسب بود که واقعا این بازیگر با تمام مهارتش نتونسته بود دیگه کاری بکنه.

به نظرم بهترین بازی فیلم مربوط به “جواد عزتی” بود که شخصیتش بهتر از بقیه از کار دراومده بود، اما خب در همه کمبودهای دیگر فیلم گم شد.

در آخر سوالم از آقای کارگردان اینجاست که اگر مشکل استفاده از دختران ایرانی در دبی به شیوه های ناجور وجود داره، ایرانی ها باید چکار کنند؟ نسخه کارگردان اینه که هر ایرانی یک تفنگ دست بگیرد و وسط هتل ها و مراکز تفریحی دبی، این شیخ های کثیف! رو بکشند و داد بزنند که نمی تونید با ایرانی این کار رو بکنید. جناب فیلمساز البته این راه پیشنهادی سطح پایین و احمقانه! شماست. راه صحیح این مشکل اینه که دولت ما طی برنامه های جامع توانمندی مالی و ذهنی را به مردم بدهد و از این طریق این مشکل را برای همیشه از بین ببرد که شخصا فعلا عزمی برای این کار نمی بینم.

 

Page 1 of 28
1 2 3 4 5 28