پادکست بررسی ۲۵۰ فیلم برتر IMDB (بیست فیلم اول)

پادکست بررسی ۲۵۰ فیلم برتر IMDB (بیست فیلم اول)

در این ویژه برنامه کیان، امیر و سوشیانت بیست فیلم اول لیست برترین های IMDB را بررسی کرده اند :

 

۱ رستگاری در شائوشنگ ۱۹۹۴ The Shawshank Redemption
۲ پدرخوانده ۱۹۷۲ The Godfather
۳ پدرخوانده ۲ ۱۹۷۴ The Godfather: Part II
۴ شوالیه تاریکی ۲۰۰۸ The Dark Knight
۵ دوازده مرد خشمگین ۱۹۵۷ ۱۲ Angry Men
۶ فهرست شیندلر ۱۹۹۳ Schindler’s List
۷ ارباب حلقه ها: بازگشت سلطان ۲۰۰۳ The Lord of the Rings: The Return of the King
۸ داستان عامه پسند ۱۹۹۴ Pulp Fiction
۹ خوب، بد، زشت ۱۹۶۶ The Good, the Bad and the Ugly
۱۰ باشگاه مشت زنی ۱۹۹۹ Fight Club
۱۱ ارباب حلقه ها: یاران حلقه ۲۰۰۱ The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
۱۲ فارست گامپ ۱۹۹۴ Forrest Gump
۱۳ جنگ ستارگان: امپراتوری حمله را پاسخ می دهد ۱۹۸۰ Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back
۱۴ تلقین ۲۰۱۰ Inception
۱۵ ارباب حلقه ها: دو برج ۲۰۰۲ The Lord of the Rings: The Two Towers
۱۶ دیوانه ای از قفس پرید ۱۹۷۵ One Flew Over the Cuckoo’s Nest
۱۷ رفقای خوب ۱۹۹۰ Goodfellas
۱۸ ماتریکس ۱۹۹۹ The Matrix
۱۹ هفت سامورایی ۱۹۵۴ Seven Samurai
۲۰ شهر خدا ۲۰۰۲ City of God

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “کوچک سازی” Downsizing

پادکست نقد و بررسی فیلم “کوچک سازی” Downsizing

کارگردان: الکساندر پین Alexander Payne

بازیگران: مت دیمون Matt Damon، کریستوفر والتس Christoph Waltz

 ژانر:  کمدی| درام | تخیلی

محصول:  آمریکا ۲۰۱۷

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، امیر و فائزه

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

مت دیمون: او که کم کم به سن ۵۰ سالگی نزدیک می شه، همچنان چهره جذابی برای مخاطبین سینماست. هرچند که در این فیلم واقعا هدر رفته و در سردرگمی فیلمنامه گم شده.

کریستوفر والتس: بازیگر قدر ندیده ای که بعد از بازی در دو فیلم تارانتینو ناگهان احیا شد. او تقریبا هر نقشی رو به زیبایی بازی می کنه، البته در این فیلم و با این فیلمنامه ضعیف کار خاصی نتونسته انجام بده. و یکبار دیگه یادآوری می کنه که برای یک بازی خوب، اول به یک فیلمنامه خوب احتیاجه.

خلاصه فیلم چیست؟

در یک اکتشاف پر سر و صداٰ، دانشمندی موفق به کوچک سازی نوع بشر می شود. وقتی یک کارمند معمولی (مت دیمون) تبلیغاتی را می بیند که متوجه می شود در صورت کوچک شدن می تواند زندگی بسیار راحتری داشته باشد، تصمیم می گیرد که خود را کوچک کند و به اجتماع کوچک شدگان بپیوندد، اما به محض انجام این کار …

چرا باید این فیلم را دید؟

هیچ دلیلی وجود ندارد. فیلمهایی که در مورد کوچک شدن افراد است معمولا جاذبه خاصی دارد. حالا این می تواند کوچک شدن در فیلم سوپرقهرمانی “مرد مورچه ای Ant Man” باشد یا در فیلمی مثل “عزیزم من بچه ها را کوچک کردم”.

اما متاسفانه این فیلم به هیچ عنوان نتوانسته از این پتانسیل استفاده کند و چه در نظر منتقدین و چه در گیشه شکست سختی را متحمل شد. پس به نظر ندیدن این فیلم باعث صرفه جویی در وقت و اعصاب شما خواهد بود.

کارگردان این فیلم کیست؟

الکساندر پین: ساختن چنین فیلم ضعیفی از این کارگردان بسیار بعید بود. فیلم های قبلی او اگرچه در گیشه توفیقی نداشتند، اما حداقل در جلب نظر منتقدین موفق عمل می کردند. از جمله فیلمهای Nebraska, Descendant, Sideways.

به نظر می رسه که “الکساندر پین” اگر در پی حفظ جایگاه خودشه، باید برای فیلم بعدی اش دقت بیشتری به خرج بده.

بیشتر بخوانید

معرفی کتاب “سالار مگس ها” Lord of Flies (نوشته اختصاصی امیر)

معرفی کتاب “سالار مگس ها” Lord of Flies (نوشته اختصاصی امیر)

این کتاب رو تازه خوندم. دیدم بد نیست حالا که داریم فیلمها رو معرفی میکنیم، یه کتاب رو هم معرفی کنیم. البته کتاب بسیار معروفی است و فکر می کنم خیلی ها خونده باشن، اما خب چون بعد از خوندن این کتاب ذهن خودم خیلی مشغول شد، گفتم یه بررسی اجمالی بکنم این کتاب رو. کلا این کتاب از اون جنس کتاب هایی است که آدم تا مدت ها بعد از تموم کردنش همچنان بهش فکر می کنه.

نویسنده این کتاب آقای ویلیام گلدینگ این کتاب رو در سال ۱۹۵۴ نوشته. در خصوص آقای گلدینگ به همین بسنده می کنم که نویسنده ای است انگلیسی که یکبار نوبل ادبیات رو هم بدست آورده. بسیاری معتقدند مضامینی که او در این کتاب استفاده کرده ارتباط مستقیمی به تجربه ۵ ساله او در جنگ جهانی و چیزهایی که در این جنگ دیده است، دارد. یکمی به این مورد در توضیح شخصیت های کتاب خواهم پرداخت.

این کتاب در سال ۱۳۶۲ توسط آقای حمید رفیعی ترجمه شده که اتفاقا همین نسخه رو خوندم. گویا ترجمه دیگری هم توسط خانم مژگان منصوری از این اثر وجود داره.

خلاصه داستان اینه که هواپیمای گروهی از بچه های نوجوان مدرسه ای در جزیره ای سقوط می کند و بچه ها حالا باید در کنار هم زندگی کنند و راهی برای نجات پیدا کنند. اما در کنار درست کردن آتش، برپا کردن سایبان، و ایجاد نظم به چیزی فراتر احتیاج دارند و آن غلبه بر شر درونی خود است.

تا به حال اقتباس های زیادی از این اثر انجام شده که سه فیلم دقیقا اسم این رمان رو هم داشتند. حتی خیلی ها معتقدند که بسیاری از مضامین سریال “لاست” هم از این داستان برداشت شده. اما خب مسلمه که هیچ کدام از این فیلمها به ارزش خود رمان نیستند.

خب از اینجا می خوام یکمی شخصیت ها رو بررسی کنم، و واضحه که از اینجا به بعد خیلی از جاهای مهم داستان لو میره. پس خطر اسپویل شدیده و فقط کسانی که کتاب رو خوندند از این به بعد رو بخونن:

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “شب بازی” Game Night

پادکست نقد و بررسی فیلم “شب بازی” Game Night

کارگردانان: جان فرانسیس دالیJohn Francis Daley، جاناتان گلدستین Jonathan Goldstein

بازیگران:  جیسون بیت من Jason Bateman، ریچل مک آدامز Rachel McAdams، کایل چندلر Kyle Chandler

ژانر:  کمدی | جنایی | رازآلود

محصول:  آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، امیر و سالومه

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

توضیح: (با عرض پوزش بنا به دلایل فنی بررسی فیلم Game Night کامل ضبط نشده است)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

جیسون بیت من که تکلیفش روشنه و همون نقش کمدی همیشگی رو بازی کرده. اما ریچل مک آدامز در این فیلم کمدی همونقدر موفقه که در سریال “کاراگاهان واقعی” یا در فیلم درام عشقی “Notebook”. جالبه که این بازیگر قادره در ژانرهای مختلف کار کنه و کاملا خودش رو در نقشش جا بندازه. هر چند که شخصیتش در این فیلم هیچ جای کاری نداشته، اما خب طبق معمول یکی از نقاط قوت فیلم بازی این خانومه.

خلاصه فیلم چیست؟

گروهی از دوستان در دورهمی هایشان بازیهای شبانه انجام می دهند. اما وقتی برادر یکی از اعضا همه را برای یک بازی شبانه دور هم جمع می کند، اعضا متوجه می شوند که بازی امشب جور دیگری پیش میرود و این بازی در زندگی واقعی آنها هم تاثیر گذار است، تا اینکه …

چرا باید این فیلم را دید؟

راستش اگه فیلمهای کمدی دوست دارید، این فیلمی هست که میشه توصیه اش کرد. فیلمی که همه چیز داخلش هست و یک کمدی استاندارده. فیلم در لحظاتی قادره شما رو بخندونه، شوخی هاش به اندازه هست و کلا یک کمدی استاندارد تلقی میشه.

کارگردان این فیلم کیست؟

جان فرانسیس دالی و جاناتان گلدستین: این دونفر که اکثر کارهایشان را  در کنار همدیگه انجام دادند، خیلی فیلهای شناخته شده ای رو کارگردانی نکردند. البته تلاشی که برای ساختن فیلم کمدی “شب بازی” انجام دادند قابل تقدیر و نشان می ده که شناخت خوبی از کمدی دارند.

بیشتر بخوانید

پادکست نقد و بررسی فیلم “تو هرگز واقعا اینجا نبودی” You Were Never Really Here

پادکست نقد و بررسی فیلم “تو هرگز واقعا اینجا نبودی” You Were Never Really Here

کارگردان: لین رمزی Lynne Ramsay

بازیگران: خواکین فینیکس Joaquin Phoenix، جودیت رابرتز Judith Roberts، اکاترینا سامسونو Ekaterina Samsonov

ژانر: رازآلود | درام | تریلر

محصول:  آمریکا ۲۰۱۸

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، امیر و تکتم

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

خواکین فینیکس: حالا دیگر واقعا سخت است اگر بخواهیم این فیلم را بدون حضور “خواکین فینیکس” تصور کنیم. او چنان حضور پرقدرتی از خود در این فیلم به تصویر کشیده که حتی بازیهایش در فیلمهایی مثل Her، Gladiator, Walk the line و Master هم کمرنگ جلوه می کند.

خلاصه فیلم آخر چیست؟

یک سرباز سابق به نام جو، که در زمان حاضر ماموریت خود را پیدا کردن دختران گم شده و مجازات عاملین آن قرار داده، در ماموریت جدید خود دچار مشکل می شود. کابوسهای جو در ماموریت آخر به واقعیت تبدیل می شوند و او خود را در میان یک توطئه می یابد که …

چرا باید این فیلم را دید؟

بسیاری این فیلم را با “راننده تاکسی” رابرت دنیرو مقایسه کرده اند. احتمالا این فیلم هم بعدها بعنوان یکی از ماندگارهای سینما انتخاب شود. هر چند که این فیلم در جذب مخاطب در اکران خود ضعیف عمل کرد، اما نظر تمام منتقدین را برآورده کرد. البته این انتظاری بود که از کارگردان این فیلم می رفت.

این فیلم در کنار داشتن صحنه های شوکه کننده، بیننده را به عمق ذهن شخصیت اول خود می برد، جایی که بیننده متوجه میشود که “جو” همچنان در آزارهایی که در دوران کودکی دیده، دفن شده است و قدرت داشتن یک زندگی عادی را ندارد و در واقع در گذشته جا مانده است. همین چیزی که دلالت بر نام فیلم دارد: “تو هرگز واقعا اینجا نبودی”

کارگردان این فیلم کیست؟

لین رمزی: چه کسی فکر می کرد که کارگردان چنین فیلمی که خشونت روانی زیادی را می توان در آن پیدا کرد یک زن باشد که معمولا باید افکار لطیف تری داشته باشد. اما “لین رمزی” که با ساخته قبلی خود “ما باید در مورد کوین صحبت کنیم” نشان داده بود تا چه اندازه با این نوع از خشونت ها و زندگی ها آشناست، این بار حتی پا را فراتر می گذارد و بیننده را وسط دنیای از هم گسیخته شخصیت اول خود می گذارد. کسی که هم آسیب هایی از کودکی خود دارد و هم آسیب هایی از جنگ و …

بیشتر بخوانید

نقدی بر لاتاری (نوشته اخصاصی امیر)

نقدی بر لاتاری (نوشته اخصاصی امیر)

“ویرانه ذهنی یک فیلمساز صاحب سبک”

فیلم لاتاری رو با دنیایی از انتظارات از کارگردانی دیدم که از دیدن فیلمهاش حال خوبی بهم دست میداد. فیلمسازی تقریبا هم سن و سال که میشد با هر فیلمش انتظار فیلم بعدی اش رو کشید. اما نه، لاتاری از آن امام زاده هایی است که شفا نمیدهد. نمی دانم، شاید مهدویان در هیاهوی دو فیلم قبلی گم شد، ناگهان آدرس اشتباهی گرفت و لاتاری را ساخت.

بی خود نیست که لاتاری تقریبا هر جا که دیده شد، پسندیده نشد. یک نمونه جشنواره فجر بود که در هیچ از جوایز نقشی نداشت و صدای تهیه کننده محترم (محمود رضوی) رو هم درآورد. البته طبق معمول آقای تهیه کننده همیشه معترض، حتی به داوران جشنواره فجر هم رحم نکرد و آنها را تهدید به شکایت کرد!!

لاتاری نیمه اولی قابل قبول، و نیمه دومی بسیار بد و زننده دارد. فیلم خوب شروع می شود و سعی می کند بیننده را با داستان درگیر کند. اما مشکل از نیمه دوم و جایی است که منطق داستانی جای خود را به فریادهای بی امان فیلمساز می دهد که از دهان بازیگران خارج می شود. بغض و کینه ای عمیق که اینقدر توی ذوق می زند که حتی تماشای فیلم تا پایان را سخت می کند. این وسط انگار فقط قصد تحریک حس ناسیونالسیتی بیننده است. به این دیالوگ ها دقت کنید:

  • “گفت خلیج؟ اشتباه گفت، خلیج فارس” آن هم در وسط یکی از مثلا پراسترس ترین سکانس های فیلم
  • “این که مه نیست. گرد و خاکه. گول ظاهر اینجا رو نخور، اینجا بیابونه هنوز”
  • “این عربها هر کثافتکاری که بگی اینجا می کنن”
  • “دنیا و با پول خریدند، هیچکس هم هیچ کاری نمی تونه بکنه”

اما مشکل اینجاست که کارگردان می خواهد شعارهای خودش رو به همین مستقیمی به بیننده بده. شکل یک بیانیه که شخصیت اصلی با فریاد در یک صحنه آخر می خونه، شکل شعارهایی که اغلب فیلم رو پر کرده و هر بیننده ای گوشش از این حرفها پره. و یکی هم نیست که بگه آخه جناب مهدویان دیالوگ نویسی و فیلمسازی یک هنره، شما که در فیلم “ماجرای نیمروز” به تمام و کمال نشون دادی این هنر رو داری، چطور اینقدر نزول کردی، در حد این شعارهای سطح پایین.

اما در کمال تعجب این آقای مهدویان در یک برنامه تلویزیونی حاضر شد و گفت این اثری فاشیستی است و اشکالی هم ندارد چون شاهنامه هم یک جور اثر فاشیستی است!!!!

در کل فیلم معجونی است از خشونت. خشونت ذاتی در لحظه لحظه فیلم و خشونتی تصویری که هیچ ابایی از سوی سازندگان جهت نمایش آن وجود ندارد. در انتها هم کارگردان خوشحال است که شخصیت اصلی مثلا یکه و تنها وسط یکی از لابی های هتل می ایستد و در حالیکه مرتکب قتل هم شده، بیانه خودش رو خطاب به عرب ها می خونه، که آدم  رو یاد فیلمهای هندی و یا سری فیلمهای رمبو می انداخت. اما باز تکلیف آدم با یک فیلم هندی کاملا مشخصه، اما با این فیلم نه.

مهدویان که در دو فیلم قبلی سعی کرده بود سبکی نیمه مستند رو در سینمای خودش استفاده کنه که اتفاقا در فیلمی مثل ماجرای نیمروز خیلی همه خوب کار می کنه، اینبار هم دوباره همون کار رو تکرار کرده. در حالیکه برای این فیلم با سبک فیلمبرداری و تدوین مستندوار هیچ سنخیتی نداره و فقط توی ذوق می زنه.

در خصوص بازی ها هم شخصا برای هادی حجازی فر ناراحت شدم. اینقدر شخصیتی که بازی می کرد، تصنعی و نچسب بود که واقعا این بازیگر با تمام مهارتش نتونسته بود دیگه کاری بکنه.

به نظرم بهترین بازی فیلم مربوط به “جواد عزتی” بود که شخصیتش بهتر از بقیه از کار دراومده بود، اما خب در همه کمبودهای دیگر فیلم گم شد.

در آخر سوالم از آقای کارگردان اینجاست که اگر مشکل استفاده از دختران ایرانی در دبی به شیوه های ناجور وجود داره، ایرانی ها باید چکار کنند؟ نسخه کارگردان اینه که هر ایرانی یک تفنگ دست بگیرد و وسط هتل ها و مراکز تفریحی دبی، این شیخ های کثیف! رو بکشند و داد بزنند که نمی تونید با ایرانی این کار رو بکنید. جناب فیلمساز البته این راه پیشنهادی سطح پایین و احمقانه! شماست. راه صحیح این مشکل اینه که دولت ما طی برنامه های جامع توانمندی مالی و ذهنی را به مردم بدهد و از این طریق این مشکل را برای همیشه از بین ببرد که شخصا فعلا عزمی برای این کار نمی بینم.

 

پادکست نقد و بررسی فیلم “لیدی برد” Lady Bird

پادکست نقد و بررسی فیلم “لیدی برد” Lady Bird

کارگردان: گرتا گرویک Greta Gerwig

بازیگران: سرشا رونان Saoirse Ronan، لوری میتکاف Laurie Metcalf، تریسی لتس Tracy Letts

ژانر: درام | کمدی

محصول: آمریکا ۲۰۱۷

چه کسانی در این پادکست حضور دارند؟

کیان، امیر و سالومه

میکس و مسترینگ:

کامران صاحبی (با تشکر از ایشان که صمیمانه ما را یاری می کنند)

ستارگان این فیلم چه کسانی هستند؟

سرشا رونان بازیگر ۲۴ ساله آمریکایی که این روزها خیلی روی بورسه، و با سن کمش تا به حال سه بار نامزد بهترین بازیگر اصلی و مکمل در اسکار شده که آخریش برای همین فیلم Lady Bird در سال ۲۰۱۷ بود. بازی او در این فیلم واقعا چشم نواز است. البته در کنار او نباید از نقش “لوری متکاف” هم گذشت که واقعا نقش مادر رو در این فیلم جذاب بازی کرد و به خاطرش نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن در اسکار شد.

خلاصه فیلم آخر چیست؟

این فیلم داستان “کریستین” را روایت می کند که در حال سپری  کردن  دوران نوجوانی خود در ساکرامنتو، شهری کوچک در کالیفرنیا، است. او در زمانی که طغیان نوجوانی را تجربه می کند باید روابط خود را با مادرش هم تنظیم کند. رابطه ای که توامان قوی، محبت آمیز، پرتنش و دیوانه وار است.

افتخارات این فیلم در اسکار ۲۰۱۸ چیست؟

نامزد بهترین فیلم

نامزد بهترین کارگردانی

نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن – سرشا رونان

نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن – لوری میتکاف

نامزد بهترین فیلمنامه اصلی

چرا باید این فیلم را دید؟

فیلمهایی که زندگی پسران نوجوان را به تصویر کشیده اند زیادند که شاید معروف ترین آنها فیلم “پسرانگی Boyhood” باشد. اما همیشه جای فیلمی که زندگی دخترانی کوچک و تین ایجر را دنبال کند و دنیای آنها را به تصویر بکشد احساس می شد. اما امسال با اکران دو فیلم “Lady Bird” و “Florida Project” این مسئله به تصویر کشیده شد. مخصوصا فیلم Lady Bird با تلفیقی از لحظات کمدی در دل یک درام زیبا توانست خود را به عنوان یکی از بهترین فیلمهای امسال در اسکار با ۵ نامزدی عنوان کند، که متاسفانه در انتها مراسم را دست خالی ترک کرد.

اما فیلم با تصویر کشیدن روابط عمیق خانوادگی و دنیای پرتنش یک نوجوان قدمی بسیار مهم برداشته است و تماشای آن برای مخاطبین لذت بخش است.

کارگردان این فیلم کیست؟

گرتا گرویک: خانم کارگردان ۳۵ آمریکایی که در کارهای قبلیش بیشتر بازیگر بوده، و تنها فیلمی هم که قبل از این فیلم کارگردانی کرده، تقریبا هیچ مخاطبی نداشته. ولی چی بهتر از این که با اولین فیلم جدی بلندش به حدی مورد توجه قرار گرفته که حتی نامزد اسکار شده. بی صبرانه منتظر کار بعدی اش می مونیم.

بیشتر بخوانید

Page 1 of 8
1 2 3 4 5 8